خسرو هم رفت

به همین سادگی

او که برای تشکر ، دستش به آسمان اشاره می رفت همیشه

و حنجره ای داشت از جنس طلا

که نفس کشیدنش هم نعمتی بود !

او که سهراب را چنان پر شور می خواند

که گویی او نیز ، یک سپهری ست !

درست است

تنها جایی که او نرفته است ، آن دنیاست !

او در دل تمام کسانی جای دارد

که عاشقانه او را ستایش می کردند .

در ذهن من گونه هایی که شنیدن رفتنش ،

چند دقیقه ای نگاهشان را خیره به نقطه ای گنگ نگه داشت !

...آری خسرو شکیبایی هم که بود عضوی از ما

و از جنس ما ،

ما را در میان این کوره راه ها تنها گذاشت و...رفت !

اما قبول ندارم

او با ما عهد بسته بود !

مثل همیشه دستاشو میان دستان ما گذاشت و

عهد رفاقت و یکی و یگانگی !

که باشیم و بمانیم با هم !

مگر آدم ،

آنهم بلوطی زاده ی رنج و اهل جنوب دل

می تونه عهد و پیمونش رو از یاد ببره و ... خلاص !

هرکی ندونه

خودش خوب می دونه

که ما اورا نمی بخشیم !

...هرگز!

روحت شاد عزیز دل !

آغاز ۱۳۲۳ انجام ۱۳۸۷

کاش هرگز آنروز از درخت انجیر پایین نیامده بودم !

...کاش !

فایده نداره ...نداره!

تولدت مبارک نسی !

اگر جامعه را فرض بگیریم رگ !

و آدمها ، خون !

من می شوم خون مردگی...

لخته !

Xavier Rudd - White Moth

{ wma | 1.04 MB }

From Cafe Canape

پتیارگی نگاه شهر را به من می فهماند !